Civar

zamansızlık civarlı bir ötelenmek bu...:

"kırmızı bir uzay gibiydik buzlar içinde

ilk ve son

bir

birlikte okula gitmek anılı sızı

ayak parmaklarımız mosmor

tırnaklarımız dikenler içinde

gülüyoruz bir de

saçlarımızda annelerimizin izi

sobalar kurulalı çok olmuş

portakal ve elma kabukları kokuyor çoraplarımız

çağla ağacının çıplaklığına üzülüyoruz

acemi ateşler yakıyoruz içimizden

demek ki ömürden uzun bir yalnızlığaymış

bütün hazırlığımız..."...