Çiz Beni
...Kalbimin uyumadığı o son gecede
Duvara sıçrayan geçmişin yüzünü
Dirseklerimde ezip
Yüz göz ettiğim sevişlerde
Bir tutam ot tuttum gizlice
...
Oysa sen severdin balkonda esmeyi
Bana kalan çıplak hüzünde
Sen severdin işte
O acımı örttüğüm beyaz örtüyü
içinde kokan söylemlerle
Ki kadın açmazdı ağzını
O an
Tuhaf dediği incelikte eserdi gökyüzü
Kadın sevmezdi konuşmayı bir yerde
Gittikçe
Duruma tuhaf bir konu sezdirilirdi
Başka söyleme gerek kalmazdı sonra
Ölmüştü nasılsa
Yoklukta kalan
Nefes aldığı anda yaşlanan
...
Bana kalsa
Daktilo okusun istemezdim yazdıklarımı
Ama çöz dedi işte bir ses
Çöz beni
Kitlenmiştim oysa
Bilincimin bağrına
Üstelik
Küçük yalanları öpecek kadar da
Paniklemiştim
...
Günden ırak
Mayısa uzak
Geriye rengin hizasından sıyrılmış
Alıkoyduğum örtülerimden sızmıştı yaşamım
Yaşamım diyorum
Çünkü bana ait ne varsa
Bir ürperti içinde
Olgun göçlere çizdim bir çırpıda
Sonrası
Ölü mevsimi
Kazan kaynamıştı çoktan
Ve bitmişti o masal...
16.05.21