Çobanını Otlatan Koyun

Koyununu çölde otlatan bir çobanım

Kalbi kırık tüm otların bizlere

Kırları aramıyor koyunum ve onun kumlu dudakları

Su ve ottan başka güzellikleri öğretiyorum ona

Belki okuduğum pasajları anlamıyor ama

Dinliyor ya bu da kafi

Umulur ki dünyayı gezeyim

Kıyameti erteleyebildiğim kadar erteleyeyim

Hayatın ciddiyetini başka diyarlarda sezeyim

Koyun çığır açan ben onun izindeyim

Çobanını kırda besleyen bir koyunum

Karnını doyurabildiğim kadar doyurdum

Zihni müstesna

Onu beslerken zehirlediğim söylenir

Siz ne bilirsiniz koyun dostlarım

İnsan beslemek zor iş

Karnı doyar da

Nefsi müstesna

Umulur ki bu köy benim dünyam olsun

Sınırdan dışarı kaçmasın insanlarım

Ufkun arkasına göz dikmeyeyim

Sabah ağaran tanı, gece kararan göğü seyredeyim

İnsan dar dünyasında kilitli

Ben bekçisiyim

Ne ben çölü atlayabilirim

Ne o kırları otlayabilir