Çocuğum
Çocuğum.
O koca şehirde
Seni bırakmak zorunda kalınca
Doluverdi gözlerim.
Annenin her acaba deyişi
Bir hançer gibi saplanırken sineme
Erkek olduğumdan değil
Baban olduğum için.....
.....ağlamadım...
Çaresizliğimi sana göstermemeliydim.
Doğduğunda ufacıkmışsın el kadar
Ben görmedim...
Sen on gün isimsiz kaldın
Ben ise on koca gün çaresiz...
Ben seni ilk gördüğümde gülümsedin
Sana değil Meleklere gülümsüyor deseler de
Gülüyordun...
Gülümsediğinde çukur,çukur oluyordu yanakların
Adını Gamze diye fısıldamıştım kulaklarına.
El bebek,gül bebek büyütemedik belki seni....
....isteklerini hep ay başlarına bekletsem de
Bilirim hep gurur duydun benimle...
Biz seni orda....O koca şehirde .... Hem de tek başına
Bırakacaktık çaresiz.
Annen sıkı,sıkı sarıldı sana iki gözü iki çeşme
Benimse nutkum tutulsa da
Dolsa da göz çukurlarım
Yüreğim kan ağlasa da
Ağlayamazdım senin yanında.
Sen görmedin..
Annenle çekilince yalnızlığımıza
Ağladım çocuğum ağladım
Hemde hıçkıra,kıçkıra...
6 Eylül 2000
....Ve o çocuğum şimdi Tekstil öğretmeni ama zamanında bir geri zekalının icat ettiği KPSS safsatasının ve şimdide adam gibi sınav yapmaktan acizlerin,hırsızların,gözlerini para hırsı bürümüş utanmazların yüzünden 6 koca yıldır MAĞDUR yani işsiz bir öğretmen...Bu not yüzünden belkide site yönetiminden ikaz gelecek bilmem ne gerekçe ile...Ne demiş atalarımız,Dosttan gelen zehri,şerbet der içeriz...