Çocuk

Üzülme çocuk !

Kara toprak seni alır göğsünde saklar

Seni bu dağlar,taşlar

Netameli insanlardan alır

Bağrına yaslar

Düşürme yüzünü çocuk !

Sana bahar mı yok ?

Bak kanatların nasıl serpilmiş

Nasıl da vurmuş arşa

Bir tokat gibi salmış üstüne insanların

Rezil,sinsi emellerine

Ahın var çocuk !

Geçer mi yeryüzünden bu kara leke

Gök kırıldıkça her sefer

Her zemheri bir ayda

Çığlığın kulaklarımızda

Bakma öyle çocuk

Elbet bir gün

Hesaplaşırsın yüce divanda...

Mehmet Özkan ÖZER