Çocuk Elinde Topaç

İzin ver ki dönsün dilim

hüzünlü bir kıvama raks etsin

çimdik yesin ayılsın biraz

dökülsün gönül ufkuma renklerin

yeni bir yılı geride bırakacağız şimdi

yeni sandığımız bir yaşı

yeni yaşanılmışlıkları...

oysa yeni sandığımız ne zaman

ne de yaşantı kalmış yerinde

kirpikler kadar refleksle

ve bir o kadar da savurgan yaşanmış yıllar

yorgun

serüvenin adrenalinini bile tatmamış kan

sadece kırmızı bir tufan,

vurdukça yüze

hararet...

hayal et

ki bir zamanlar yaşadığını sandın sen

gülücükler savururdun masumaneliğe

hiç sorgusuz

ve bir o kadar da aç bir kabulleniş

yapma bebek misali avuntular...

Yıl işte dönüyor yeniden başa

sarıyor ruhum her seferinde

topaç misali duyguları

ve döndükçe nevrim anlıyorum

çocuksu bir düş içindeyim

dönüyorum da

ilerleyemiyorum....