Çocuk Gibi

gecenin bir yarısı,

saat körün kör vakti

şehir yorgun düşmüş

insanlarda öyleydi

çıt çıkmıyordu sokaklardan

ıssız bir ses dolaşırken odamda

duyduğum en doğru yalandan

yanıyordu içim haklıydı oysa

mektuplar yazıyorum uzaklara

tanıdık tanımadık insanlara

hepsi ayrı telden çalıyor

ne garip bir dünya

mevsim sen değil buralar

aldandım dinmedi yağmurlar

gitmeliydim kalan hatıralar

günahsızdı çocuk gibi