Çocukluğuma Uydum...!

sevgilim..

geceleri ansızın açıyorum gözlerimi

aksilik bu ya,

senli rüyaların tam ortası

neye kızdığımı bilmeden

kahretsin diyorum

sadece...kahretsin !!

sonra yavaşca başımı yastığa bırakıyorum

güneş gözlerime vurana dek

tekrar,tekrar sana uyuyorum...

aman sevgilim

sen sakın bana uyma...

zaten ne oldu bana anlayamıyorum buara

gözlerim...ellerim değişti

yüzümde,hiç benim yüzüm gibi durmuyor sanki

sonra başım...

ah!! en çok o ağrıyor geceleri

yüzüm yanıyor,ellerim titriyor

durmaksızın ağlıyorum besbelli...

korkuyorum sevgilim

sol yanım çok acıyor

sana gelmek için

yola çıkıyorum

ne bacaklarımda,ne kollarımda derman kalıyor..

kırık dökük düşler değil ki yaşadıklarım

ne tarife,ne tabire geliyor...

ben ne kadar büyütmeye çalışsamda kendimi

içimdeki çocuk süreklı çekiyor eteğimi

sende biliyorsun...hadi söyle sevgilim

öyle değil mi?

sevgilim

sevgilim...

nerdesin?

...

yoksa sen gitmiş miydin?....