Çocukluğumu Sana Bırakıyorum

Güzel bir rüyadan uyanıp bir sabah

Koynumda büyüttüğüm hayallerimle

Annemin yoksul ve ılık ninnisinden,

Kızılırmak gibi sana akıyorum.

Boynunu bükük gözü yaşlı ve mahzun,

Çocukluğumu sana bırakıyorum...

Hangi mevsimlere bıraksam kendimi,

Ben seni mevsimlerce özlüyorum.

Şimdi kırık kalbimde kırık plaklar

Üzgün bir maviden sana bakıyorum.

Ne olur tut üşüyen parmaklarımı,

Çocukluğumu sana bırakıyorum.

Bana gözlerini kapatarak baksan,

Yüreğini uzatsan dudaklarıma...

Senli bir şiir besteliyor gökyüzü

Sana ödünç bir firuze takıyorum.

Ah... Pırıl pırıl bir geceye sığınıp

Çocukluğumu sana bırakıyorum.

Şehrimin boz bulanık seherlerinde

Ekim giymiş yıldızlar tutar elimi

Ben artık bilyelerimi uçurtmamı,

Ve... Artık tüm gemileri yakıyorum.

Buğulu perdeler arkasına sinip,

Çocukluğumu sana bırakıyorum.

Seni ne kadar seviyorum bir bilsen

Ben sensiz o sakaklarda üşüyorum.

Bıraktığın yerde toz duman kül var

Bense söylenmemiş şiirler saklıyorum.

Bir gece usulca eşiğine gelip

Çocukluğumu sana bırakıyorum