Cocukluk Askim

Bir Hazan gecesiydi

Yalnızdım

Sensiz soğuk uykularım

Üşümekteydi yüreğim ....sıcaklığına hasret

Titremeye başladı dudaklarım

ağlamaktayım şimdi

karanlık ve ben

Tek şahidimiz sönen yıldızımız

Rüyamda gördüm seni

ürperdim

Tekrar ağladı dudaklarım

Ve birden sana yazdığım,

gülünç ama.....

sevgi dolu Şiirlerim geldi aklıma

cesaretlenemeyip de veremediğim

Senin için her sayfasinda kuruttuğum

kan kırmızı güllerim geldi aklıma

sonra okul çıkısı korkusuzca bekleyişlerim

pala bıyıklı okul Müdüründen siper olmadan

Bekledim seni

çocukluk Aşkım ve dudaklarım susmadı

titriyor yine

Ağlamaya başladı

Sen kırkbin çiçekten çok daha güzeldin

seni koklamaya bile kıyamazdım

Rengin solmasın diye

Yağmur altında ıslanma pahasına

seni saklardım kem bakışlardan

Sevinirdim kendimce, gururlanırdım

sana siper oldum diye

Ve sonbahar yaprakları gibi,

dökülmeye başlardı gözyaşlarım

Ağlardım

daha küçükken Hüsrana uğratsada Hayat

Yıkılmış bir Sevdanın enkazında

Karanlıkta çaresizce

o korkunç karanlıkda

seni bırakıp gidemezdim

Sokak Çakallarına

gidemezdim.....

gidemezdim Sevdam