Çocuksu Ölüşüm

Mavileri çoktan solmuş bir sevdadır yüreğim,

kim bilir hangi çıkmaz sokaklarda, bu kaçıncı sabahlayışım

kaçıncı kayboluşum bu

kendime bile yabancı,emanet düşlerimin soysuzluğunda

kim bilir,

bu sende,

kaçıncı kez

kendimi arayıpta bulamama sancısı...

yüreğinin kenarlarına düşüyorum her defasında

ellerim,sana dokunmak yerine hüzünler topluyor

kim bilir

topladığım bu kaçıncı yakamoz gözlerinden

bu kaçıncı ay ışığı

ardına düşüp gittiğim

bu kaçıncı sızı

yüreğime kurşun gibi sapladığım...

şimdi sen

çok uzaklardan gelen hüzünlü bir bulut olma

durma üstümde

yağma artık

gözlerimde ıslanmasın yeniden

fırtınalı gençliğim

kim bilir bu kaçıncı yarım kalan gülüşüm

mavileri çoktan solmuş sevdalarda

kim bilir,

bu kaçıncı

çocuksu ölüşüm...