Çocuksun Sen Daha

Sırtında bilmem kaçıncı kardeşin,

Üzerinde

Bilmem kimden kalma

Emanet eteğin.

Hayatın takla atıyor bakışlarında.

Çocuksun sen daha...

Uçuşurken bir gelincik tarlasında

Yaşıtların,

Sen,mayın tarlasında

Seksek oynamaktasın.

hem nereden bileceksin

ömür kaç renk taşımakta,

sen hangi renksin...

çocuksun sen daha...

bakışlarındaki yetimlik

annenden kalma.

Bakışların,

Bir orman soluğu,

Kocaman ve ürkek.

Küskün ve buğulu...

Çocuksun sen daha...

Ellerindeki

nasırlar ,doğum lekesi.

Ellerin,

Bir karanfil bahçesi

Ellerin,

Kayıp bir ütopya,

Unutulmuş bir tarih,

Sahipsiz bir coğrafya.

Yok hayatının hiçbir

Felsefesi.

Kimin günahı tünemiş

Omuzlarına?

Kimin suçu zincirlemiş

Ayaklarını.

Ayakların ki

Yürüyoruz çok şükür der gibi...

Payına düşen

Yoksulluğunun yırtık potini

Ayakların...

Ayacıkların

Ne kadar ki...

Sen el kadarsın.

Duyarsız insanlar

Duyargalarını koparmasın.

Çocuksun sen daha.

Dünya,

Bir dönme dolap gözünde

Ve kurşun askerler basıyor

Rüyalarını her gece.

Hüviyetsiz bir kimliği

Arıyor

Kınalanmış kaderin

Avuç içlerinde...

Çocuksun sen daha.

Aklın öteki hayatların

Oyuncaklarında.

Ne verilirse onu tutacak ellerin.

Ne görürse onu bilecek gözlerin..

Daha henüz

Kendi hikayeni öğrenmedin.

Çocuksun sen daha...