Çoğul Yalnızlık

hangi deniz bu

hoşgeldin dedi bana

taş sektirdim

bir, iki, beş

batma, uç dedim ona

güneş kokladı denizi

dedim, daha mavi parla

mevsim bak, bizden yana

kaçmıyorum, denizden ve güneşten

tuz yaksada bedenimi, bırakıyorum kendimi

dayan kadın dedim, güneşe ve aşka

karakış ve ayrılık ve karanlık

hep geride kalsın hayatta

denizle birim şimdi

içimin tenhasında

sen, ıssız uzak bir şehirsin

yok zindanın, kendi canından başka

yoksun ya

güneş ve ben

dalgalarla yarıştık

çoğul bir yalnızlıkta..