Çok Yaşlanmış Yalnızlık

ikimizin arasında kalacak bak

söyleme kimselere

geçerken gördüm düne

farketmedi beni

aralanan kapı kırıktı

rüzgar da yoktu,güneş de

karanlıktı...

dokundum,içime sızdı

çoktandır yalnızdı

çok yaşlanmış yalnızlık

öyle darmadağınık

ürkek bakışlı

pejmurde

gölgesinde titriyordu,

sevdanın terkedilmiş bir yerinde

seyrelmişti anıları

kırışık

soluk

kış denizleri kadar soğuk

çelimsiz

gelimsiz

bakma yalnızlık gibisi yok dediğine

her mevsimi sarı yaprak

susuz kuyu

yüreği ağzında,

gözlerinde büyütmüş korkuyu

dilini yutmuş

zamanı susmuş

çıkmazlara sıkışmış

çok yaşlanmış yalnızlık

söyleme kimselere

çok yaşlanmış....

suadiye.2007