Çok Zorlandı Sabrımız

İnancın arkasına saklanan dinci kini

Hep bencilliğin simgesi oldu.

Şükrü bile yaşatmıyorlar doyasıya!

Hep kendi yanlışlarını öne çıkarıp,

Yanlışları, özensiz ve düzensiz yaşantıları

'Doğru' diye dayatıyorlar halkımıza.

Çıkara, bencilliğe dayalı inanca zorladılar.

Doğruların görülmesini hep engelleyerek,

Sürekli her şeyin 'günah ' baskısıyla

Saf ve temiz beyinleri yıkadılar.

İnanılmaz hukuksuzluğun, başı - boşlukların,

Korkusuz suç işleme imtiyazlılarının,

Her an baskı ve korkularının dehşetini

Şimdilerde daha yoğun yaşıyor halkımız,

Göz bebeklerinin önünde sallanan

Dehşetengiz, acımasız korku kılıçlarından.

Ya sinip susacaklar çaresizce,

Ya da batıl'a, cahil cüretine teslim olarak,

Kabullenecekler bir lokma bir hırkayı; ya da,

Daha beter yaşayacaklar gündelik korkuları.

Her gün yeniden inançlar sömürülürken

Nerede vadedilen o kutsal özgürlükler?

Hani nerede islamın özündeki o kutsal

İnsan haysiyeti, hak ? hukuk, engin hoşgörü?

Şifreli kasalarına kilitlemişler dürüstlüğü,

Özleyip gözledikleriydi hep azgın bencillikler!

İnsan olan inancını bin şükürle yaşar

Sığınırdı Yaradan'ına, uygar, çağdaş müminler.

İnsan olan paylaşım ehlidir, düzeylidir,

Hainliklere, gaddarlıklara, asla pirim vermez

Günü gelir, içimizdeki tüm hainliklerle

Elbet bu ihanetler de biter!

Sönmüş sanılan ocaklar yeniden tüter

Çok zorlandı sabrımız çok....

Bitmeli bu ihanetler, bitmeli artık, yeter...