Coşkun Coşkun

sabah uyanırım aklım hep sende

bana gelse derim hep coşkun coşkun

saat 12 de bakınca göğe

yüreğimden hissederim hep coşkun coşkun

akşamüstü bir korku sarar hep beni

gidiyormu derim kalbimin devi

gözlerine vurunca gecenin rengi

üzülürüm ağlarım hep coşkun coşkun

bilmezmisin sensin hayatın tadı

sensiz yoktur inan çayımın demi

ben bende değilim gittin gideli

ne olur gel bana hep coşkun coşkun

bakışın derinden yaralar beni

her sözün emirdir kalbimin eri

eğer duyuyorsan şimdi sen beni

varlığını hissettir hep coşkun coşkun