Costal Sahili
Beyaz uçurumlara uçan Anka kuşuydun,
Bir sabah güneşin yorgun ışıklarında sevda kurşunuyla vuruldun,
Balıkçıların vira vira seslerinde
Simit peynir yerken balık kasalarının üstünde
Sahilde kimsesiz buldum seni
Üstünde eski Bi ceket
Boşluğu sararcasına kolların kilitli,
Usulca sordum kimsin?
Ürkek sesiyle Aylin_---
Sanki boş bir odada sesi yudan
Her harfi birbirinden korkan Aylin...
Oturdun teneke ocağın başına,
Sanki ana rahminden yeni doğmuş gibi
Acıkmıştı,
Utanarak uzatıyordu elini ekmeğe
Dışarı çıktım sıgaramı içerken yemeğini rahat yesin diye
Çok sonra hep sustuk öylece daldı gözleri ateşe
Bense o ıslak saçlarına
Hangi vahşi korkutmuştu seni böyle
Korkuyordum sormaya saçlarındaki çamuru
Sustuk öylece öğlen oldu
Sonra babamın hikayelerinden biri geldi aklıma,
Azrail can almaya gelmeden olay yerini incelemeye gelirmiş.
Dedim bu azrailim benim.
Bi kahkaha attım ikimize
Can vermekten aciz ben
Ve nefes almaktan aciz Aylin!
Sordum ne oldu dün gece
Dedi öldüm yürüdüm dün gece
Çakan şimşekler bedenimde kıvılcım buldu
Sevdiğim adam el sürünce tenime
Dur dedim hızlandı
Yapma dedim elbisemi yırtı,
Sonra uzun uzun ağladı Aylin
Ben sıgara yaktım
Buz kesti ellerim costal sahilinde...