Çözemedim Gitti Şiiri - Gülşen Polat

...//

Yine efkarın dibine vurdum

Düşünüyorum da ne çabuk tükettik bizi...

Hangi şiir kalemimden yola çıksa

Yüreğim önüne geçip seni yazdırıyor

Hecelere uğrak oluyor gözlerin

Adına dokundukça

İçim titreyip, yüreğimi bitiriyor.!

Soluksuz kalıyorum o an...

Şimdi çoğul bir yalnızlığın elleri ellerimde

İçim uzaklarda bir yerde

insanlar mı yok

Yoksa ben mi yitip gittim içlerinde

İçimde ki boşluğa uzanan yalnızlığıma sokuldum usulca

Gözleri hüzün desenliymiş meğer

Yine demlenip kulağıma sarhoş türküler fısıldayıp durdu

Hüzünlendim işte

Off be off.!

Şu sırtımı sıvazlayan bıçak yarasıda nefes kesiyor.!

Ne den gidilmeden bitmez mesafeler

Ne den dinmez soluma tüneyip, göz bebeklerimi büyüten acılar

Ne den

Ya aklımı sağa, sola çekiştiren koca çengellerde neyin nesi.?

Oyy gecenin sahibi aklıma mukayyet ol.!

Bir gün sessizce çekip gitsem bu şehirden diyorum

Kalabalıklaşırım belki de kim bilir

Bu şehir mi eskiyip, yoruldu

Yoksa;

Ben mi yaşlandım, taşıyamıyorum beni.!

Bir garip hallerdeyim, çözemedim gitti...