Cümleten Aşûfte Sevdamız

tanrı bile âşkı affetmezken biz kâfir gecelerde haram sevdalara yanarız; cümleten aşûfte kalbimizin yangınından ölümleri bile sarhoş ederiz

düşün ki

tahtına yaslanmış geceler örülürken

bizim gözlerimiz kadehlerin en kırılgan aynasıdır

parçalanmış hayyâm mısraları hınzır sevdalarla

şarap mavisinde sızılı gözlerimiz var

ah belâ gibi sarıp sarmalamadık seni bir dem

kalplerimiz yüreğimizin düğümlü meyhânesi

hâlâ cümleten aşûfte seviyoruz seni hâlâ

bil ki

sözümüz küskün bir davul tokmağı gibi sarsılır

geceyi tellerden düşüren

bir şairin ölü sevdası gibi mırıldanır adın

hıçkırarak içilen korkaklarına söylenmiş kadehler

bize dokunmaz

ah kalbimiz kalbimizin meyhânesi

cümleten aşûfte severiz seni hâlâ

eyva duymaz mısın

bulutlar çekilse bile ay ışığı bize haram

sen gecemize yasaklısın âşikâr figanımızla

şu mezar taşları bile diken diken içimizde

kâfir karanlık her gün başka bir sevdalı

uçurumlardan düşer narin mazlum

ateşin bile yetmez yakmaya

ah cigaramız dar gelir koruna dar gelir bize

ne mahrem hüzünlerle sevişiriz

yolu kesmiş sabahların yanlışlarında

sarıldıkça saçlarının uçurumlarında

ah püsküllü belâ delice deliliğimiz

yanarız kolumuzdan düşer yanarız yine

yanarız işte