Çürüyen Y/anlarım
Her şey yok idi.Sonra var oldu.Ömrüm aramakla geçti.Bulamadan gitmek de var.Umut işte.Belki bulabilirim.
Hep sol yanımdan peyda oldu yaralarım,
Dilim lal idi,
Gelip Araf'ta uzun süre bekledim,
Ortada ne hesap,ne kitap,
Kıyamet Günü'nü beklemeden,,
Araf'ta yandım...
Zaman her zamanki oyununu oynardı,
Bu oyunda bütün canlılar vardı,
Bir köşede oyuncaklarımla oynarken,
Aniden kış geldi çattı,
Oysa ki ben,
Hala oynayan çocuklardandım.
Hilesi vardı tüm oyunların,
Aldatılmak,aldanmak oyunun en büyük kuralı,
Saftım,
Her çocuk gibi,
Ben de aldatıllardandım.
Toprak ana saflığımdan gülüyordu bana,
Elimde çamurdan bilyeler,
Bir o yana,
Bir bu yana,
Şaşkınca koşardım.
Mevsimler hızla gelip geçti ayağımın altından,
Fırtınalar peyda oldu gök/yüzünde,
Kasırga,tufan veryansın ediyordu dağlarda,
Ah! şu donu olmayan bulutlar,
Karardıkça kararan gök/yüzü,
Sonrası,
Hep yalan...?
Yalandı her şey,
Ya vardı,ya yoktu insan,
Sesi sedası kesilirdi her şeyin,
Bir hiçlikti zamandan geriye kalan.
Herkes yalancıktan oyuna başlamıştı,
Git gide alışmak vardı bu oyunda,
Kimse bilmezdi varlığın bir oyun olduğunu,
Oynayıp gidecekti bir zaman?.
Hayal perdesinin üstünde oynanan oyunlar,
Senaryosunu kim yazmıştı bu oyunların,
Seyirciler pür dikkat kesilip izlerdi,
Mechule giderdi gelip geçen zaman...
Gölgeler,gölgeler,
Güneş'in devingenliğinde dönen gölgeler,
Bir vardı,bir yoktu zaman,
Sarkacın ucunda asılı duran an,
Git /gel yapardı biteviye.
Acaba varlıkta mechûl müydüm ben,
Ban sorarsan, yoktum,
Kim arayıp bulacaktı yoklukta beni,
Ha vardım,ha yoktum,
Yoklukla başlamıştı z/aman...!
Var olan zamana mim koydum,
Zaman aralığında hiçliği arıyorum,
Zaten her şey yok olacaktı zamanın aralığında kalan
Yeryüzü/22/11/2026
Uhr:12.47
Künye · No. 365444
- Eser
- Çürüyen Y/anlarım
- Şair
- Hüseyin Turan
- Yayımlanma tarihi