Dağdaki Pınar

Kim bilir kaç sene hasretlik çekti

Her bahar ağladı dağdaki pınar

Kaç yürek yangını kanarak içti

Sel olup çağladı dağdaki pınar..

Önlerine serdi dolan nimeti

Kurda kuşa verdi olan kıymeti

Ayıramam derdi o an hizmeti

Ömürler sağladı dağdaki pınar..

İçmezdi kendisi sanmayın kandı

Güneşin altında nasıl dayandı

Kış gelince suya doyarım sandı

Öze buz bağladı, dağdaki pınar..

Okuttu üstüne kazınan ismi

Sanmayın unuttu konulan cismi

Seherde dillendi çağlayan kısmı

Kuşları yeğledi dağdaki pınar..

Yazın kurağında azaldı suyu

Mecali kalmadı değişti huyu

Kazdıkça damlalar toprağa kuyu

Taşları yağladı dağdaki pınar

Buldurdu deliği son tapasıyla

Doldurdu oluğu can çabasıyla

Soldurdu soluğu en kabasıyla

Dereyi sığladı dağdaki pınar..

Şimdi temeldeki taşlar paslandı

Kuşlarla birlikte çama yaslandı

Her yol tarifinde gözü ıslandı

Sevgiyi dağladı dağdaki pınar..

03.09.2008

Ankara