Dağılan Kum Taneleri

ayılmak isteyen yok savrulup gidiyorken

ne uyuklamaya bi köşe

ne de bekleyecek bir durak var

masamda bi bardak su,

ufak bi tabakta beyaz peynir,

yarısına kadar izmarit dolu bi küllük

hafiften bi müzik gelir gibi kulağıma

loş bir ışık,kafam dumanlı

zaman durmuş ya da ben zamanla ilgilenmiyorum

savrulmaya devam ediyorum

dağılmış kum taneleri gibi bi yerlere gidiyor aklım

toplayamıyorum kendimi giderek dağılıyorum

ne müziği duyar oluyorum

ne kendimi tanıyabiliyorum

tek bildiğim o an

hiçlik içinde duraklayıp gözlerimin dolduğu

ama utanmıyorum koy veriyorum kendimi

sigaraya daha da bi içten asılıyorum ki

dumandan beni gören olmasın

konuşmak istiyorum ama beceremiyorum

sırlarımla sırlıyorum bedenimi

ulaşma yolumu tıkıyorum ve savrulmaya devam ediyorum

çıkış yolumu arıyorum ama çıkılmaza giriyorum

artık çıkmak da istemiyorum

yardıma ihtiyaç duymadan yatmaya gidiyorum

ama biliyorum ki sabaha değişen bişey olmayacak

ben yine çıkmazda olacağım