Daha Dört Yaşındaydım Anne

Daha, dört yaşındaydım anne
Baş parmağım ağzımdan çıkmamıştı henüz,
Gözlerim hayatı görmüyor,
Ellerim hayatı tutmuyor,
Ve dilim konuşamıyordu anne,

Daha, henüz dört yaşındaydım anne
bir gürültü ile uyandım
Tavan çöküyordu anne
Boyalar, sıvalar suratımı çiziyordu anne

Oğlum, kızım diye bağıyordu komşular, ağladım anne
Anne diyordum, baba diyordum
Ben, ben ağlıyordum anne,
Ya, kokunu bir daha alamazsam
Ya, tenini bir daha hissedemezsem anne

İnsanların çığlıkları suratıma çarpıyordu,
Haykırışları kulağımı parçalıyordu anne,
Anne baba oğlum kızım sesleri, heryerden yükseliyordu
Mahşer günündeydik anne,
Ve ben daha, dört yaşındayım anne

Yunus Emre Akgünler

Yorumlar (2)