Dalga

Tokuşan kadehler nazire yapıyor,

Öpüşen izmaritlerin hırıltısına..

Aynaya hapsolmamış sûretini,

İnsanlardan kaçmak cüretini göster bana!

Madem ki

Adaleti iki kefeli terazide arıyoruz,

Arama beni.

Saçlarının kıvrımlarından karanlık damlıyor...

Bir kısa mesaj uzunluğunda aşklarımız...

Uzatma,

Sev beni!

Kes şu

Hıçkırıkları,

İçimde

Hiç kırıkları...

Belki çocukluğuma inmeliydim,

Belki ordan hiç çıkmamalıydım.

Bağlanmak diye bir pranga vurmuşsun ayaklarıma.

Boşluğun kurşunî yalnızlığına karşı

Sigara tüttürmeyi

Terk edemiyorum.

İnsan bazen fark edemiyor...

Kollarımdan ve bacaklarımdan gerdiriyorlar cesedimi,

İnsan, cesedine hükmedemiyor..

Çağa bak!

Göğe bakma!

Kes şu ağlamayı!

Ruhumu

Bağlamayı ...

Apartman kuytularında sevişmekte buluyor teselliyi,

Göğe yaslanmak hevesindeki bakışlarım.

Akrep ve yelkovan günâhı gösteriyor çünkü.

Yerine koyduklarımız

Uykusuzluğun,

Kabullenmek rüyasının sisli yamaçlarında kaybolmayı borç biliyor.

Sonra

Unutmak sağrısının muhafızları geliyorlar,

At üstünde geliyorlar,

Gözleri bağlı..

Çocukları öldürebilecek kadar cesur,

Rakıyı çay bardağında içecek kadar bilgeler.

Istersen susarım.

Bağlama gözlerini!

Soldurma gamzeni!

Terk etme,

Cezanı çek!

Ölmeyecek

Beynimde havlayan köpek!

Sonra;

Politize olmuş yalanlar çekeceğim içimize.

Saat 19.38de yola çıkmış

Bir Kadıköy-Eminönü vapurunda

Dedemin sararmış dişlerini arayacak gözlerim.

Sensiz ineceğim vapurdan.

Kalabalık,bana karışacak..

Asırlar sonra torunlarım da görecek

Güvercinlerin gözlerindeki seçim sonrası sarhoşluğunu.

Ben seni bekleyeceğim,

Ülkem demokrasiyi...

Küfretmeyeceğim.

Sonra

Apolitik bir türkü dolanacak dilime:

"Eminönü turşu kokar aman hey,

Nazlı yârim göğe bakar aman hey.

Nâr-ı hasret düştü kara bahtıma

Gurbet yüreğimi yakar aman hey"

Toprağın kokusunun topraktan gelmediğini,

Bir ölüler biliyor, bir de Hegel.

Gel...