Dalgalar

Dalgalar içinde,

Karanlığın yanı yamacında,

İçimdeki buhrandayım.

Sabrı öğrendim;

Yalnızlık komedisinde

Başrol yine ben.

Konuysa kaybolan yılların içinde,

Kırık dökük, derme çatma bir odanın içini

Bir sıcak gülümsemeyle doldurabilmekti.

Dalgalar alıp götürüyor mavi gökyüzü eşliğinde.

Rengini vermiş gökyüzü denize,

Ben de hüznümü verdim satırlara.

Düşünmeden edemez hallere düşebiliyor insan,

Daraltıyor onu yaşam alanı.

Ben de daralıyorum, bunalıyorum.

Ama bir çırpıda dalgalara salıyorum kendimi gökyüzünün eşliğinde.

Kalbimi bırakıyorum dalgalara, sürükleyip götürüyor 

Birileri alsın doldursun diye.

Bendeniz kader katibi, sızlanan bir gelgit...

Bla bla