Dansı Renklerin Ahir Zaman Mevsimi‏

Son nefesini verince penceremin önündeki sokak lambası

Gün dönüp, gösterince güneş yüzünü

Açılınca perdeler ve kırılınca kalemi yalnızlığın

Karışır karanlık düşlerim, sahra çölü gibi yakan ayrılığa

Şafak turuncu, umutsa yeşili baharın ve sisli

Dans eder renkler başucumda

Ahir zaman mevsimi

Ne yazmak istesem sana dair kelimeler suskuya mahkûm

Aşk üflesen sönecek mum ışığı misali

Kâğıdın her köşesi senli hatıralar

Ve damlayan mürekkep inat bir sessizliğe bürünür

Düşünceler sırılsıklam ve dilimde infaz

Ölümse; kan kırmızı

Pembe dizilerde kalmış meğer mutlu sonlar

Sokak satıcılarının tezgâhına düşen eski ve ucuz romanlarda

Saçak altlarına ;terk edilen ;gözyaşlarında

Nikotin kokusunun sindiği

Efkârın gizlendiği, meyhane masalarında

Artık bir kelebek ömrü kadar mutluluk, bir nefeslik

Yetmez mi?

Saçlarıma yağan aklar kadar çektiğim sürgün acısı

Hayatın yüzümde bıraktığı çizgiler kadar, yürek sancısı

Cellat'ım assın beni elindeki mor urganla

Şehrin tam ortasına

Ve silsin gözbebeklerimdeki kurşun yaralarını

Sallansın cansız bedenim

Dökülünceye kadar içimde senden kalan ne varsa

Savrulsun sonra tozların

Kurak topraklara

Biliyorum

Kaybedince masumiyetini aşk, değişince insanlar rengini

Gökyüzü giyinir griyi

Bakışlar dilsiz ve sahipsiz

Sebepsiz ve renksiz

Ay tutulmasıyla, kabarır içimdeki öfkeli deniz

Ayak bağıdır artık bu ayyaş sevda

Yetmez o da

Vicdansız bir atkı gibi dolanır boğazıma

Hiçbir aynaya düşmez yüzüm

Ne de ellerime ellerin

Herhangi bir ay, gereksiz bir tarih ve gece yarısı

Ama bil ki seni hayli geçmiş bir vakit

Ve ben bugün biraz daha maviyim sanki, durgun ve sakin...