Dar Ağacında Üç Fidan

Şafak vakti kuruldu, o soğuk dar ağacı

Yüreklerde sönmeyen, bitmez derin bir acı

İnanç dolu gözlerle, baktılar gökyüzüne

Veda bile etmeden, hayatın gündüzüne

Korku nedir bilmeden, yürüdüler ölüme

Zalimlerin elinden, uğradılar zulüme

Üç fidan can verirken, toprak sarsıldı o an

Yiğitlerin kanıyla, boyandı koca cihan

Dillerinde son sözler, tam bağımsız bir vatan

Unutulmaz hafızada, kara toprakta yatan

Deniz, Yusuf, Hüseyin; her bahar açar çiçek

Söylenen o türküler, bir gün olur gerçek