Davet

Katran karası gecelerime,

Sen ışık ol;

Her seher bülbül sesine,

Aşina söğüt yapraklarıyla

Üşümüş bir dere şırıltısıyla harmanlanmış,

Bu sabah bestesi,

Fısıltılarla sana ulaşsın.

* * *

Ya ışık ol ya ses;

Ya hiç girme penceremden,

Ya da bir sabah vakti es.

Karanlık ruhumuzun açılsın perdeleri;

Sedanın yankısı çınlasın,

Sükûta yatmış baharımızda.

Bu sonsuz bekleyişimize cevap,

Kucağından davetkâr güfteler taşsın.

* * *

Aldırma akşamın gül rengine;

Sen sabah demlerinde güzelsin.

Sen umutlarımıza liman,

Varılacak son nokta,

Işıldayan emelsin.

Emekleyen arzularımız peşinden koşsun.

* * *

Bu şehrin akşamları,

Ciğerlerimizden sabah kokularını sormadan,

Damarlarımızdaki kanın koşusu durmadan,

Yürek kendini zincire vurmadan,

Bırak gönül haddini aşsın.