Dayan

boşluğuma yaslan

korkularımı avuçla

sakın düşme / dayan

sık onları elinde

ufala

ufala ki

gel-gitlerimde boğulma

yum gözlerini

bakma girdabıma

çekmesin içine

kaybolma karanlıklarımda

dayan

bekle geçecek inan

asırlık acılarımın

son çığlıkları

can çekişen benliğimin

son çırpınışları bunlar

zamanla azalacak

bekle...

gitme...

bitme...

yırtılacak kozalarım

yeniden havva olacağım

gözlerimde bir ışık

yüzümde bir aydınlık

ve dilimde

söylenmemiş bir cümleyle geldiğimde

bak gözlerime

çekinmeden gir mabedime

bu mabet ki

asırlardır hazırlanıyor ademine