Dayan Yüreğim

Umudun üşüdüğü yerde

Ben beni unuttum çocuk!

Yoksul gülüşlerinde

Uçurtmalar uçururken

Yarına ışık taşır

Efsunlu gözler

Amansız acılar birikirken heybemde

Yürek erir derinde

Dışarıda keskin ayaz

Şah damarı keser

Bu

Soğuk

Üşütmez ki

İçimde ki tipi kadar

Gece bakirliğini bozarken

Alacasında şafağın

Kelimeler serseri takılır

Kaçışır

Sağa

Sola

İfadesi bozuk sözlerin

Avuçlar can kırıklarını okşar

Saklısında yaralar

Güneşe sırtını dönüp

Karanlığı ardına takan

Kendini bilmezler

Sabahı unuttular

Bilmezler mi?

Her gecenin sabahı var

Dayan yüreğim dayan