Dayanağım Hep Sendin Şiir Sandığım

Biliyor musun

Bu gece bende düşsel hikâye telâşemsin..

Nazlı ruhumda

Uçuşuyor mazinin sesleri

Şiir sandığıma konuk olsam tazecik

Okşansam diyorum yanağında yine senelerin

Nasıl unuturum bir zamanlar ürkek ceylandım

İçime çekmişim yığılmış hislerimi

Kapılmışım bir âleme sıcacık

Akşam küskün ben küskün

Gözlerime bile yetmezken

Gözyaşlarımın çukuru sus!

Hep susarsın ya avazı çığlığıma

Yarım kalmış bütün günahlarıma

Öyle sıcak ve yakınsın ki bu gece

Duru bir kız çocuğu omzunda ağladığım

Dilim varmıyor yeminli solukladığım

Bak nefes alabiliyorum

Sövüp doymayı bile beceremeyen

Hasreti içinde haykıramayan

Gamzelerime bak

Bak!

Alsan gülüşlerimden güzellikleri

Durmam ki artık

Haykırırım ruhumu paslı sürgülü

?Oynak bir dişi miydi şiir bende'

Otur düşlet yârin üşümüş kirpiklerine

Rolleri pay eden mora çalmış düş!

Uğrama demiştim yakışmaz

Uğrama hayallerim çetrefilli

Korkuyu keşkilerle dimağıma budayan

Gözlerimden lisanı silemeyen

Sözler şahit dudağımda

Düşünce kırıntılarım her zerremde

Kanıyor kanamasına da

Sadakatle;

Görmezler bu yalan dünyada

Geçit verdin ağlarken gülümsettin

Ruhumu titrettin ya renk verdin

Pembe.. mavi ah o hayaller

Dimdik tuttun yüreğimi

Kilit vurulmuş inat kapılara

?Dayanağım hep sendin şiir sandığım'