Demli Çay

Demli bir çaydır baktığım

Gözlerinin yerine

Dalıp giderim derinden derine

Susar dilim, çaresizim

Ah çekerim duymazsın

Bir mektuptur titreyen ellerim

Okumazsın

Gece zifiri karanlık

Gece deyince bile

Adın gelir aklıma

Bilmece gibi gece

Soldan sağa

Yukarıdan aşağıya

Çözemez onu kalbim

Suskunluğum dört cilt kitaptır

Anlatsam dinler misin?

Ben çay rengi yangında

Gece gündüz yansam da

Duyulmaz belki sesim

Susarım fısıldarım

Beni Yaradan dinlesin

Aşkımdan utanırım

Tasam sevmektir bir tek

Aşkım sana ne gerek

Beni eşşekler tepsin

Sen ekmek derdindesin