Demokrasi Yok mu Bu Ağaçta

Çıplak bir ağaca astım kendimi isteklice ölümü bekliyorum

Kalp atışlarım hızlanmaya başladı ve tarafsızca sallanıyorum

Umutsuzluğa sabitledim gözlerimi yutkunamıyorum ama ağlıyorum

Bedenim titremeye başladı anne ! ölüyorum ve hissedeceğini umuyorum

Özgürlük insanın kendine başına ölebilmesiymiş, bunu üstüne basarak söylüyorum

Oysa ne kanlar döküldü bu uğurda, şimdi hepsine acıyorum

Haydi ölüm gözlerimde kapandı, savunmasızca seni bekliyorum

Demokrasi yok mu bu ağaçta, ben özgürlüğümü istiyorum

Güneş umut ışıkları saçar diyordum ama şimdi göremiyorum

Kör olan insanlara haksızlık etmişim hepsinden özür diliyorum

Umut güneşin ışığında değil, aldığın nefestedir diye düzeltiyorum

Haydi ölüm illa kan çıkması mı lazım, al işte onu da veriyorum

Ve bıçağı da sapladım kalbime, karşılıksız aşkımı da bitiriyorum

Oysa umutlarımı asmıştım ben o kızın kalbine, şimdi onları da bırakıyorum

Yalnız bir gerçek var inkâr etmiyorum, ben o kızı hala seviyorum

Ölüm geldiğini gayet iyi biliyorum, çünkü kuşları artık duyamıyorum

------------------------------------------------------------------------

Elveda hiçbir zaman kurallarına boyun eğmediğim dünya

Elveda hiçbir zaman kendisini sevdiğimi bilemeyecek olan sevgili

Elveda yalnızca bedenimi emanet ettiğim, sevgili ailem

Ve elveda ruhumu halen titreten, benim duygusal dostlarım

İpi çıkarmayın benim boynumdan, ölüm var onda acıtır sizi

Sakın bıçağı da çıkarmayın kalbimden, çünkü ucunda bir aşk gizli

Gözlerimi açın desem de açmazsınız zaten, bilirsiniz ki kahreder sizi

Yeni arkadaşım ölümü bekletmeyelim, haydi bir an önce gömün beni.