Denizin Aşka Kalışları

/ Mavi, durgun

Iraksadığımız, dilek

Kayıp... Mazinin derinlerinde aşkı dinlendiriyor, kalbimiz... /

Solup gidiyor!

Aşk, bilinçsiz bir umutsuzluğun ardından

Ahh! Kuruyor dedim çiçeği

...

Yanık bir yürek şarkısı söylüyor, gözlerim

Tekrarladıkça sonsuzluğuna uçuşan

Kanatmayı öğrenmiş kimsesizlik gibi

-Paramparça-

Bırak!

Seni unutabileyim, gözlerimi kapadığımda aynı yolda iki ters yöne düşelim...

...

Deniz,

Hırçın...

Yıldızlar,

Son yakamoz hıçkırışlarında...

Kim bilir kaç yüz dağıttı

Çözünce saçlarını gece...

Karanlık,

İntikam alırcasına çarpıyor, hasreti

Rüzgâr,

Sahiplenmiş bir isyanı koparıyor içimden

Kan benekli dudak, kalesinde yıkılıyor

Zorunlu bir ayrılığa yığıyor, dağınık hatıraları

Birbirine yaslanmış, iki ayrı yalnızlık gibi

-Düşüyor- Ölüyor-

/ Hangi düşle sevişmiş

Ki;

Hayalleri tükenmiş, bu ferlerin /

Dalgalar,

Masum kalıyor kırılışlarıma

Fısıltılar,

Bir ömürle sarmaş dolaş

Uğultulaşan bir söze zorlarken vuslat...

Çaresizliğin gölgeleri, kelebek gülüşü hapsetmiş

Çizik mimikten, aldanmış tebessüm sızıyor yanaklarıma

Öpülmemiş bir ağzın çocuksu kıvrımları

Ve nemleri, aşk sayıklamasında...

Beklettiğim aşkın, seni seviyorum sesi

Oku diyor tekrar,

Oku beni...

Teşekkür. Hümeyra, şiirime kattığın ruhdan dolayı teşekkür ederim...