Der Durur Akranı

yarım bir esinti

taş plaklardan gelen ses

gibi cızırtılı ezgide

kısılmışım sanki

bir noktaya dikili

neyi düşlerim böyle

limana mim çekili

curamın küf teliyle

birden parlamışım

nedensiz değildir elbet

yılların birikimi

kurt ağzında geviyorlar

çekiyor canım teni

onca yıllar denedi

sayısızca sınadı

bırak artık inadı

nedir derdini söyle

uykulu kaldım

alacağım çok geceden

gidip gelmelerin çilesi

yumaklanmış yollara saçılı

bir ben değilim velhasılım

kısacık geçen ömür

çarşaflı yıllar kömür

yapışık yakam sömür

tuttu iki eliyle

yan batmış dünya

kimin umurunda

varsa yoksa kursağı

başkası ne gam

çürüdü ortam

gözlerimde ağırlık

sırtımdaki yağırlık

çığlığımda sağırlık

ozan efemde şöyle

kiminki kime

benimki kendime

selam söyle yeğenime

der durur akranı

2708101denizli