Derinlerde Nefret Ve Kibir Var

Varlıkta her birimiz Eşref-i Mahlukattan

Bedenlere bakınca toprağın kiri yok mu

Gafletten uyanmayı bulamazsın lügattan

Melekler arasında nefretin piri(!) yok mu

Vücudun ihtiyacı taam ile kapanır

Pişmek isteyen ruhsa boşlukları affetmez

Hakka nefis katansa nefretlere abanır

İrade bozulunca akıl ile hükmetmez

Nefretsiz olmaz ki ruh cinayeti işlerken

Akıl fikir firarda insanlıktan çıkarır

Kibirli ağızlarla masumları dişlerken

Gözü dönmüş katiller şeref diye yakarır

'Nefsî' denen bu nefret, ruhu kızıla boyar

Gerek kalmaz şeytana kendisi iblis kalır

Üstün olmak adına ihtiraslara uyar

Şah olurum sanırken oyununda mat olur

Koca okyanuslarda sevgisizlik ağır yük

Atılan her kulaçta bedel ağır ödenir

Helâk olurken bile nefret öylesi büyük

Eneden başka herkes yokta erisin denir

Sevgi yoksa kalplerde yağmalanır bu dünya

Sevgi yoksa kalplerde boğazlanır insanlık

Nefretle ölmüş ruhu hâlâ diri sanar ya

Muhkem söz karşısında aldanışlar bir anlık

Nedir bu söz, yasa ne? Neden bitti tevâzû

Habib' in aşkı ile rüzgârı kim estirir

Kibirden yıkananı korumaz mı eûzü

Hile yapan şeytanın dilini de kestirir

Hak yolundan sapanlar başlar kendiyle harbe

Kıskançlık ateşiyle nefretten gelir kibir

Benlik habire yerken darbe üstüne darbe

Ham kalmış ruhu ile oldum sanır ekâbir

İşte ruhların piri(!) kil gibi mütevâzi

Bil ki sevgisiz günler ömre bir zül vesselam

Sevgi ve nefret için kurulunca terazi

Nefretleri ruhlardan söküp atsın Ya Mevlam

Nefretin piri: iblis

Ruhların piri: Mütevaziliği ile örnek insan Hz. Muhammed

Muhkem: Tefsir edilenlerden daha kuvvetli olan söz. İhtimalli olmayan söz.

Ekâbir: Devlet ricali. Rütbece büyük olanlar