Dermansın Sen

Nerden estiğini kendi de bilmez

Bad-ı saba gibi perişansın sen

Kaçıp sinesine girsem dediğin

Dağ başları gibi pür dumansın sen

Bir göçün ardından her yaşlı gözde

Sılayı anlatan her harlı sözde

Hasretten tutuşup kavrulmuş özde

Ta derinden kopan bir amansın sen

Selamını alıp yare yetiren

Vakt'erişip bir ömürü bitiren

Yadı alıp dosta köye götüren

Umarsız yol gibi bin pişmansın sen

Çarpsa da kıyıya yürek hüznünü

Öpse de çağlayıp aşkla yüzünü

Alıp dosta götürse de sözünü

Irmağa sitemkar bir ummansın sen

Harcayıp sonra da ah vah ettiğin

Dünya durup sen çaresiz yittiğin

Bir eyvallah çekip uçup gittiğin

Ömür hanesinden bir zamansın sen

Kimi güce ilah gibi taparken

Bir ah duysa sağır gibi yaparken

Garip gören kimse yoldan saparken

İnsana sevdalı bir mihmansın sen

Sevgi bir cevhermiş oymuş tek gerçek

Bıraktın kendini serden geçerek

Doğru değil rivayeti seçerek

Hükümsüz kıldığın bir fermansın sen

Kimi altın başak kimi samansın

Aşk ateşi savrulan büyük harmansın

Dervişsin, Keşişsin ya da şamansın

Yarenin derdine bir dermansın sen