Devrik Cümleli Adam

I-

Günün bekaretini bozarken ilk ayak sesleri/

ağını teslimiyette örüyor örümcek

teni siyahtı düşe sürgün veren çocukların/

beyazdı aşkları tüm insanların /

bozuldu niyeti aşkın gözlerinden emzirdiği gece /

gülüşlerinde cenaze merasimleri

orta şekerli yarısı yenmiş bir hayat

daha acısı üstünde bir aşk

masada bir bardak çay üstünde terk ettiğin dudak izleri

bir damla göz yaşının eşliğinde sahip çıkarken dudaklarım emanetine

yutkunuyorum gözlerimi perdeleyen yaşları

yutkundukça kendi hıçkırığımda soyunuyorum

boşluğa asılmış kuru sıkı kelimeler

saçlarında güneşi saklayan kadının açtığı kapıdan davetsiz girdi rüzgar

titredi eşyalar

ben üşümedim

üşüyemedim

kavramsızdı zaman

II-

bir ayağı eşikte

durakladı kadının bedeni

gitme denmesini bekler gibiydi

diyemedi devrik cümleli adamın dili

buruşturup attı gidişi oturdu gıcırdayan sandalyeye

dudağının ucundaki soru cümlesini fırlattı genç adamın önüne

aşk dedi saçlarında güneşi tutan kadın

aşk neydi

bulutları deldi gözleri devrik cümleli adamın

aşk benim içimde

aşk damarlarımda gezendi

aşkı ben anlattım insanlara

aşk bendim aslında boydan boya

dedi sustu

III-

dalgın gözlerini hapsedip gözlerine

neden hep senin ülkende karakış dedi kadın

birgün seni seyrediyordum penceremden

o kadar güzeldin ki

kıskanıp savurdu saçlarını rüzgar

hırçınlaştı bulut bir damla göz yaşı bıraktı saçlarına

düştü oradan omuzlarına

dargınım o günden sonra bütün mevsimlere dedi gülümsedi

peki neden hiç yeşili yok ülkende/

ben renk hırsızıyım dedi buruk sesiyle/

bir gece çıkıp topladım bütün yeşilleri/

çünkü yeşil sen gözlerinde güzeldi dedi adam/

kadın indirdi kirpiklerini yere

sanki bir şeyler arar gibi bakışlarıyla eşeledi toprağı

IV-

ama ben geldim dedi kızıl saçlı kadın

ben senin güneşin, ben senin huzurun işte yanındayım

gülümsedi kalemi devrik adam

dilimi sürüdüm yokuşu dik/

inişi çarpık patika yollara/

aklım gibi kurcalanıyordu kuşların yuvaları/

dudaklarım bir kadının ismini süpürürken yerlerden

orağıyla biçti rüzgar sana açılan kollarımı/

sen yanımda değildin ben bunları yaşarken

yüreğim tanımaz ki seni

salladı başını

ben hem seven hem sevilendim

kendi hayalime yenildim

topladı devrik cümleli defterini sıkıştırdı koltuğunun altına

asılmıştı satırlarına çöpten bir adam

devrik cümleler avuçlarında

sızdırırken ayrılığı parmak uçlarından yürüyüp gitti

bir gece daha devrik cümleleri almak için koynuna