Devrik Lal
Yedik içtik uyuduk
Ağladık olmadık bir yerinde gecenin
Seviştik sonra pu.t bir yatakta
Kestik bileklerimizi bir jilet bir irtifa
Düşürüp kırdık gölgelerimizi ışığa
Sustuk ağladık konuştuk büyüdük çocukca
Dolaştık bir ipin labirentine bir olta
Bir balık bir solucan
Hep kapının kıyısında durdu bir Adam
Dönüp baktı durup baktı
A' şehrinde kuşları kanatsız
Bıraksan kapı ağlayacaktı
Ardımdan örtüğün pencere
Sıcaktı ayın altısı
Sonra ikinci şehrirde irtifa
Pi. bir yontu kaldım
Dışıma yağmur başladı
Gidişine baktım bir kadın bir çocuk
Bütün şiirleri yaktım
Gitmektir
Bir şiir ardına bakmadan bir şehir
Ben daha yağmur olcaktım
Neden saklamalı gökyüzünü
Sevmekten utanmadım
Ben işte kendini asan darağacı
Esmer uzunlamasına
Oturduğunda siyah
Kurgumu bozandı rüzgar
Çıplaktım yokluğunda
Ve ikindi gölgesi son şehir
Akşam yüzlü martılar
Kullanma tarihi Aşkların
Köprü üstü ayrılıkları ne bileyim
Öğütülmüş rüzgardım ey ayaklanma
Bir kıtadan diğerine Amog...
Her düşmeye suyun tözüne
Ela gözlü Ahtapot yarası
Kestikce çoğaldığım...
Yiğidim yiğit olmasına' fakat
Bir kadının uğultusu keza
Beynimi iliklediğim Lunatiç
Öptüğüm tuzlu kan taşı
ya da yağmur sonrası
Tanrısal sessizligin
Anla işte...
CC