Diğer Adı Mutluluk

Mazi, belkide siyah bir gecenin

ayaz esintileriyle doludur;

güzün soğuk yaşları,

kışın üşüyen elleri

ve yalancı baharların gülüşleri saklıdır.

Umut ise derinlerde bir yerde

bekliyordu bizi oysa,

sanki hiçbir zaman terk etmemiş gibi

duruyordu kalbimizin bir kenarında.

Tenimizde hissedilebilecek

bir seher yelinin tazeliğini

arıyorduk sanki,

hem yüreğimizi ısıtacak

hem de bize ışık olacak

karanlık kabuslarımıza âdeta güneş gibi.

Levf-i Mahfuz'da yazılı olanın

bize verilmesi için bekliyorduk,

kendi ıssız sessizlik adamızda;

kimi zaman yorgun

kimi zaman ise yalan tonunda

süslenmiş düşlerin mutluluğunda.

Uzakta bekleyen sevgili gibi,

uzanıpta tutunamayan ellerin

avucundaki kırık dallar gibiydik sanki,

kimdik ya da neydik anlayamıyorduk;

çünkü bir yanımız hep eksik.

Lâkin her bekleyişin bir sevinci gibi,

her özleyişin bir kavuşması gibi;

yalanlar da sona erip

gerçeğin tüm çıplaklığında göründü herşey

ve bulundu denildi mutluluk,

o aşkın ilk bakışında.

Uzun bir hikayenin sonu gibi yazıldı sanki

sonun başlangıcı

ve hiçkimse tarafından bilinmeyen

gökten üç elma düştü denilen masalların

devamındaki huzur gibi oldu yaşanılanlar.

Kibirle değil, riyakarlıklar yok;

sadece mutluluğu ve hak edilen huzuru

duyabilmek hissedebilmek için tenimizde,

tek bir buse bile yetti yanağımıza;

çünkü aşk buydu işte

aslında diğer adı mutluluktu sevenlerin kalbinde...