Diken

Gerçekleri umursamadan,

Hayaller kuruyorum...

Ve böylelikle

Gün geçtikce daha çok kuruyorum...

Sana aldığım çiceklerin

Kaderine benziyor kaderim...

Belli bir zamandan sonra

Vazosunda

Bütün ihtişamını kaybeden çiçeklerden bahsediyorum,

Bir zamanlar

Heyecanla bahşettiğim çiçeklerden...

Önceleri koklamaya kıyamazken,

Sonraları koklamaktan kaçındığın...

Artık iğrenerek baktığından,

Görüntü bozukluğundan,

Solduğundan,

Kopardığın çiceklerden...

O çiçeklerin

Sana vermeden önce ayıkladığım

Ve bir gün lazım olur diyerek sakladığım

Dikeni işte bu şiir...

Biliyorum,

Okuduğunda gözbebeklerine kadar batacak şimdi.

Yazarken parmaklarıma battığını,

Bir hayli kanadığımı,

Asla unutma ama...

Ama sana çektirdiğim bütün acıları,

İlk ben çektim fazlasıyla...

Dayanabilir mi? sorusunun cevabını da

İlk o zaman öğrendim...

Hayır sevgilim, hayır!

Senin kadar zalim değilim...