Dikişi Alınan Çocuğa Şiir

öteki gözlerde aynı düşü görenlere

-

avuçlarına batan güneş mi anne

yoksa sokak lambaları mı kırılan

türküler sıkıştırdığın ellerinde

dört başı yalnız

çırılçıplak duvarlar

dokunsam ağlayacaklar

karıncalar yiyip bitiren gündüzü

rengarenk siyahlar

açar duvarlar ortasında

gölgem gizli, örümcek sandıklarda

aman ışığı çok açma

(piç denir mi

çerçevesiz fotoğraflara)

bilirim için şehirdir, için şiirdir senin

oyalı sığınakların baş eder bilirim

acının lisanını sırtlamış yürürsün

sürç-i lisan etmeden

sunu

bir kadın sevdim anne

sormadım sana vakit yoktu

dikişim alındı geçenlerde

dudaklarımda iz kalır mı korkusu