Dil Yarası

Garip ötüyor bülbüller

Sesinde acı var/iç çeken al güller

yanık sesten ağlıyor

sessizmiş gibi acı geçen geceler

pare pare kan akıtıyor gönüller

vuslat kispeti olmuş maskeler

ruh denen veriyi kemiriyor/

nerede o güzelliğe aşina özler

riya;masalsı bahar_ı kirletiyor

edep_ haya uykusunda yatıyor

hanidir har gibi yanan has-ı canlar

kör kuyulara edilen feryatlar

ten yaşam mücadelesi ruhlar

gecenin för fitili derinliğinde kaybolmaktalar

mahzeminime sinen neşemi

şahin kanadıyla çarpmak geliyor

asûde baharlara firari olmak varken

ezel-i acılara yeniden gebe ruhlar

sancılı yüreklere mavilikler serpmek varken

dil yarası ömre bedel oluyor

24/11/2007

unutulan şair rual