Dillerin
Haklı haksız demeden yığar fışını
Sözüme ket vurarak sunar hışını
Güzü azdan sayarak salar kışını
Özüme kar yağdıran sebep dillerin
Küsünce başlar ruhta örgülerle cenk
Bir ters bir yüz başlangıç ajurlara denk
Şiirler ördürüyor gönül rengarenk
Çıkrığıma sardıran gelep dillerin
Yaz bahara saklıyor sıcacık dünü
İçimi ısıtıyor ayaz kış günü
Dillerde destandır o kokusu ünü
İçmeye doyulmayan salep dillerin
Aşk sunar dilimleyip özüm kopartır
Bazen de çocuklaşıp sözü abartır
Damakta tat bırakıp içim kabartır
Yüreğim tatlandıran mahlep dillerin
Yel estirerek toza bular karşını
Söyletir gece gündüz hicran marşını
Yedeğe aldırır da yürek arşını
Gurbet düşer sıladan Halep dillerin
Nazar edip bahtımı bozar inimi
Şükre boyar kahrımı kazar sinimi
Sınayarak sabrımı sorar dinimi
İmanım adlandıran mezhep dillerin
HÜZÜN ŞAİRİ
fış
İçi boş ya da çürük fındık, fıstık, ceviz, badem gibi yemişler.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
hış
Sus anlamında emir.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü