D/inle Gül/tenim Hücremden Yazıyorum Sana

D/inle Gül /ten'im ,

Gözlerinin yeş /ilinde,

Tenha sokaklarında, yürüyordu f /ersiz yüreğim.

Aşk yab /aniydi.

Tinerci bir çocuk gibi,

Sürekli ceplerimden birşeyler çalıyordu.

Hep kes /kin tutuyordu usturasını,

Sesimi çıkarsam boğazıma dayıyordu.

Bir kaç kez takip etsem de,

D /ağlara doğru kar /anlıkta kayboluyordu.

Bu tenhalıkta hıçırıkları;

Rutubetli bir hücre kokusunda yankılanıyordu.

Kar /arsızdı yüreğim,

Merhamet mi göstermeliydim

Yoksaaa kin mi gütmeliydim?

Belki bir kurtar /an bulunurdu

O ben de olmayabilirdim.

...

.....

Yürüyordum belki de katlime,

Yürüyordum belki de katletmeye.

Deli cesaretiydi bendeki,

Peşine düştüğüm ne de olsa

Sabıkalı biriydi.

Evet çırdırmıştım,

Belki de bu bir pusuydu.

-

-

İşte geldim!

Tam da tahmin ettiğim gibi

Burası bir hücre eviydi

Ama bir gariplik vardı,

Bütün kapılar açık,

Görünürde kimse yok,

İçerisi hayli aydınlık.

/ içeri girmeden seslendim:

........''Lütfen inc / itme beni.''/

Aşk seslendi ''hadi gir içeri''

Bir ben ,bir de dolunay girdik içeri,

Birden karardı her yer,

Demek ki gecede girmiş içeri.

Kapılar kapandı,

Uğultular başladı,

Bu hücre cehenneminde ,

Ben gibi yüzlerce kurban vardı.

Aşk ellerimi b/ağladı,

En son hücre bana ayrılmıştı,

Yalvardım ne olur bırak beni,

Dedi:'' buraya onlar gibi

kendin gelmedin mi?''

Attı bir kuru ekmeği, bir tas da suyu

İster ye ister yeme...

/ Aşk merhametin yokmu senin dedim?

............Kimbilir belki bir kurtar/an bulunur dedi''/

B/ak Gül/ten'im bu sana

Hücremden yazdığım kaçıncı mektubum

Gur/betim benzim soldu aşk alacağını aldı

Artık ruthubetten çürüdüm, kalbimde atmaz oldu...

.............Kurtar/an sen ol beni............