Direnseydik

açık denizlerde

yakamoz salvoları tekneyi düşüren gözden

nasılda sallanır ayna kıçı

ay ışıkları boğar livarları

kaçışır istavritler

kordan sıçrayıp

bende oturdum fukara sofralarına

zoraki pay ettim bir yudum suyu

türküler söyledik kanlı eylül'lere yoksul bebelerle

sustuk sonrasında korkular büyüttük sokak başlarında

boyun eğdi kardelenler hilal'in boyu kısalınca

türküleri susturduk nitekim erdal'ın başını vurunca darağacına

karanlık bir mühür vuruldu gözlerimize

kör ışığa

fasılalarla

sustuk sonrasında zulüm boyunu uzatınca

saklandık al boyalı duvarlara

türküler söyledik ıssız ve mahcup

tezeneler utandı yüreğimizin korkusundan

saklandık kaçıp zindanlarda

tamah ettik bir gıdım ışığa

rehberimizi yırttık içinde şiir vardı oysa

mundar oldu kafiyeler

karanlık geçirince dişini göğsün iman tahtasına

direnmeliydik kağıttan gemi kuvvetiyle

kıvılcım tutmadan pruvamız

el sürmeliydik med cezirlere

o zaman ışığımız sönmezdi lodosa tutulmuş mum misali

amenna etmezdik böyle

kar tepelerinde

üşümezdik zıbınsız bebek gibi

ana memesinden yoksun

loğusa şerbetine yüz süren

korkmasaydık mahpusun karanlık gözlerinden

direnseydik karınca direnişiyle

çukurlar kazsaydık kaçmasaydık mitralyözün o tok sesinden

türküler söyleseydik sevişirken

şelpe vuraydı curalar

varsın yok olsaydı tezeneler

direnseydik !

açık denizlerde

yakamoz salvoları tekneyi düşüren gözden

nasılda sallanır ayna kıçı

ay ışıkları boğar livarları

kaçışır istavritler

kordan sıçrayıp .....