Diyalektik

Üç parmak

Oysa lügatler kaldıramaz adımı

Açılmazken perdeler inkisara

Ufkuma akseden ışığı

Sıkıştırdım avucuna esmer kadının

Yarın; kozasını ören kelebek

İnci midyede güzel, açmak istemiyorum

Dün; kabuğunu kıran civcivdir

Ve adına istikbal dedikleri

Antikalaşmış hicivdir

Müziksiz bırak dirilişini baharın

Soy taş derisini içinde olmayacağın ânın...

Aslında zaman

Ben içinde olduğum zamandır

Ömür burkulursa bu yolda

Mor dudak

Ölmek; bir başka şarkıya geçiştir

Ölüm; o şarkıyı ebedi söyleyiştir

Üşütür beni zindan cephesi

Kimisi hengâme der

Hatırlarsın beni rahmetliler

Nasılsa ölüm son duraktır

Bir sabah uyanırsın

Bedenin halen yatakdadır.

Kıyametin ezeli duruşu

Kopmadığındandır.

...

Korkuyorum anne

Anne sen misin?

Yine üstümü örter misin?