Diyelim Ki...

?kaf dağınıda geçer küheylanın

umudun var iken gem vurulmaz ona

ve hayat taktırırken kanat atına

aşıp geçersin içinde var olduğu kadar

umudun

yeşertirsin kanatlarını güneşe değin?

diyelim ki

parsuk sakaryasına kavuşmuyor

madem ki nehirler ayrık

zeminde kar kokusu var

zemheri engeldir

gönlünün od'una

parsuk kavuşmasa ne olur

köprüler yap

üstünden hayatlar akıt

aras sınır çizsede

zihnine sen sal yatır

hayatın damarı

tıkanık olsa da

için savaşlar kazandırır

diyelim ki

kel aynakların nesli tükenmiş

saçın başın dağınık

bir sevdanın lodosunda

tarakları kırmışsın

tırnakların uzamakta

ve böyle döküksün

için de ise hazine var

buna rağmen

sevmiş seni güzel biri

görmüş gönlündeki inciyi

hayatta ne istersin

içine inebilmiş

yüzün toplanmış saçların bambaşka

ışığı eritmiş gözlerin

kederin savrulmakta