Diyetim

yakası açık bir süveter

sarkmış sandığın kenarından

gözümün nuruydu o pastel tonlar

ilmik limik...

şimdi tavanarasında

naftalin kokulu hatıralar

kaldırılıp dürüldü,

hatırlayan mı var?

peşimde amansız geçmişim

sahillerde adım adım

kaç dalga geçti üzerimden

peki kaç mevsim

sen, sen hala vazgeçmedin

o zaman vardır bir bildiğin..

ben kaçsamda peşimdesin

kaçmasamda...

sen de bu azim var ya

bendeyse bu umarsızlık

elbet yakalayacaksın

elbet hesaplaşacak

gittiğim yollarda kaybolmamak için

değil oysa bıraktığım bu izler...

kaçarken unutamadığım tek şey

tek özlem yakalanmak değil miydi

zaten...

o zaman acele et dedim ecelime

köşeyi dönünce karşına çıkacağım,

bu köşe olmazsa elbet bir köşe...

biriktir sen öfkeni

adım adım tükenirken ben

vazgeçme, elbet boyun bükeceğim

adını yıllar önce seçtim ben bu finalin

sen istemesende kefaretimi,

kafaya koydum

yıllar önce...

kim ne derse dersin...

elbet, ama elbet ödeyeceğim.

14.05.2012