Dizelere Gömün Beni

En kederli anımda

Beni bir şiire yazın

Yüreğimi okşasın dizeler

Öyle sıradanlığı olmasın

Hani büyülü bir şiir olmasa da olur

İkisinin ortasında bir yerde

Gözlerinin haresindeki çizgiye gizlenmek gibi

Şu baharın kırmızı gelini, menekşenin çiçeklerine gizleyin

Kimsesizliğimin karanlığından çekip alın

Güneşin gözlerine asın

Şiirin nefesine gizleyin

Dilin kirinden arındırıp

Soyun sesimin karanlığını

Yağmurun damlalarına gizleyin

Öyle mucizelere gerek yok

İstemem!

Çok şey istemek bana göre değil

Mini minnacık şeylerden mutlu olanım

Bir kafiyeye gizleyin

Bilirim elbet!

Şiir kadar ölümsüz değil insan

Çıplak doğar ve ölür

Olurda bir gün habersiz gidersem

Hecelerle yıkayın

Şiire sarın

Dizelere gömün beni!